و جمعى از سپاهيان نيز با آنها همراه بودند و قصد اردوگاه سلطانى نمودند ، چنانچه ملك رحيم و سپاهيانش بدنبال آنها ميرفتند ، به آنچه ميخواستند بكنند ، دسترسى پيدا ميكردند . و لكن ملك رحيم و سپاهيانش تخلف نمودند و نرفتند و اعيان اصحاب ملك رحيم به دار الخلافه داخل شدند و در آنجا اقامت نمودند تا هر گونه تهمتى از خود را رد كرده باشند به گمان اينكه اين كار به حال آنان سودمند خواهد بود . و اما سپاهيان در اردوگاه طغرل‌بيك چون عمل مردم عامه را نگريستند و خروج آنها را از شهر ديدند با آنها جنگيدند و گروه زيادى از طرفين كشته شدند و عامه رو بهزيمت نهادند و عده‌اى از آنان زخمى و اسير شدند و غزها بخش « درب يحيى » و « درب سليم » كه خانهء شخصى رئيس الرؤساء و خانوادهء او در آن بخش واقع شده بود ، غارت كردند و همه را مورد تاراج قرار داده و « رصافه » و تربت خلفاء را غارت و بيغما بردند و اموالى برون از شمار بدستشان افتاد زيرا كه اهالى آن بخشها به اعتقاد اينكه محلى مورد احترام است . اموال و دارائى خويش به آن محل انتقال داده بودند و دامنهء نهب و غارت گسترده شد و تا به اطراف « نهر المعلى » برسيد و بليه تشديد شد و ترس مردم را فرا گرفت و مردم دارائى و اموال خود به « باب النوبى » و « باب العامه » و « جمع القصر » نقل نمودند و از كثرت ازدحام و مزاحمت همه كارها موقوف گرديد . فرداى آن روز طغرل‌بيك ، كس نزد خليفه فرستاد و نكوهش كرد . و جريان اين رويداد را منسوب به ملك رحيم و سپاهيان او كرد و پيام داد : هر گاه حاضر شدند . ساحت آنها برى خواهد شد و اگر تأخير در حضور روا داشتند ، يقين پيدا ميكنم آنچه كه رخ داده از انديشه و ترتيبى بوده كه آنها در اين كار دادند . براى ملك رحيم و اعيان اصحابش امان فرستاد ، و خليفه پيش افتاد و قصد حضور نزد سلطان طغرل‌بيك كردند . و همگى سوار شدند ، و خليفه رسولى با آنها فرستاد و آنها را مبرا از آنچه بخاطر سلطان خطور كرده است بدانست . آن گروه چون به چادرهاى سلطان طغرل‌بيك رسيدند . غزها غارتشان كردند . رسولان و گماشتگان خليفه را كه با آنها بودند تاراج نموده ، چارپايان و پوشاك آنها